مدلسازی تهدید یک رویکرد ساختاریافته برای شناسایی چیزهایی است که میتواند در یک سیستم نادرست شود قبل از اینکه واقعاً رخ دهد. پس چرا باید اهمیت دهیم؟ خوب، پیدا کردن یک نقص طراحی روی یک تخته سفید بسیار ارزانتر از پیدا کردن آن در مرحله تولید است. در این دوره، میرویم به اینکه چگونه مدلسازی تهدید برای سیستمهای نرمافزاری و معماریهای ابری را انجام دهیم به شکلی که با نحوه ساخت تیمها هماهنگ باشد.
ما با مفاهیم اصلی آغاز میکنیم: داراییها، تهدیدات، آسیبپذیریها و خطر. سپس از روشهای رایج عبور میکنیم، از جمله STRIDE، DREAD، MITRE ATT&CK و درختهای حمله، و درباره اینکه هر یک در کدام موقعیت مناسب است، صحبت میکنیم. از آنجا به اینکه چگونه مدلسازی تهدید را به SDLC ادغام کنیم، از جمله مدلسازی تهدید مداوم و ابزارهایی مانند Threagile و Deciduous، و چگونه آنچه پیدا میکنیم را به کنترلهای امنیتی تبدیل کنیم که واقعاً خطر را کاهش میدهند.
چه چیزهایی را پوشش میدهیم
- روشها و چارچوبهای مدلسازی تهدید
- شناسایی داراییها و ارزیابی خطر
- طبقهبندی STRIDE و DREAD
- ساخت و تحلیل درختهای حمله
- مپکردن تهدیدات با MITRE ATT&CK
- مدلسازی تهدید مداوم و ابزارهای خودکار
- طراحی و اولویتبندی کنترلهای امنیتی
مکاتب مختلفی درباره چگونگی مدلسازی تهدید وجود دارد، بنابراین هدف اینجا این است که یک مجموعه ابزار به شما بدهم که بتوانید آن را به تیمها و سیستمهای خودتان انطباق دهید.