سیستمهای هوش مصنوعی عامل از هوش مصنوعی تولیدکننده سنتی فراتر رفته و به نرمافزارهای عامل اجازه میدهند تا برنامهریزی کنند، تصمیم بگیرند، از ابزارها استفاده کنند، با سیستمهای خارجی تعامل داشته باشند و کارهای چند مرحلهای را با خودمختاری بیشتر انجام دهند. این دوره مقدمهای ساختاریافته به طراحی، توسعه، کاربرد، آزمون و بهینهسازی سیستمهای عامل مؤثر ارائه میدهد.
دوره با اصول هوش مصنوعی عامل آغاز شده و توضیح میدهد که چگونه سیستمهای عامل از برنامههای هوش مصنوعی تولیدکننده مبتنی بر پرمپت متمایز هستند. دانشآموزان خواص عوامل خودمختار را از جمله هدفگرایی، استدلال، برنامهریزی، حافظه، تصمیمگیری، استفاده از ابزارها و تعامل با محیطهای متغیر را بررسی میکنند.
سپس دوره به قطعات اصلی سیستمهای عامل میپردازد. دانشآموزان خواهند فهمید که چگونه مدلهای زبانی، دستورالعملها، اجزای حافظه، ابزارها، APIها، منابع داده، کارهای کاربردی و مکانیسمهای بازخورد با هم کار میکنند تا عامل کارکردی ایجاد کنند. همچنین به روابط بین عوامل فردی، کاربران و سیستمهای خارجی نیز توجه میشود.
دانشآموزان به طراحی کارهای کاربردی عامل مؤثر برای کارهای پیچیده میپردازند. این شامل تقسیم اهداف به اقدامات کوچکتر، تعریف نقاط تصمیمگیری، سازماندهی توالی کارها، کنترل وابستگیها و ایجاد مسیرهای قابل اعتمادی برای عوامل است. دوره توضیح میدهد که چگونه کارهای کاربردی ساختاریافته میتوانند ثبات، کارایی و کنترل را بهبود ببخشند در حالی که هنوز به عوامل اجازه میدهد خودمختارانه عمل کنند.
بخش توسعه بر روی ایجاد عوامل خودمختار که میتوانند اهداف را تفسیر کنند، اقدامات مناسب را انتخاب کنند، از ابزارهای موجود استفاده کنند، نتایج را ارزیابی کنند و رفتار خود را تنظیم کنند تمرکز دارد. دانشآموزان خواهند بررسی کرد توجهات عملی برای تعریف مسئولیتهای عامل، تعیین محدودیتها، مدیریت زمینه و کاهش اقدامات غیرضروری یا نادرست.
دوره ابزار و چارچوبهای رایجی که برای ساخت راه حلهای هوش مصنوعی عامل استفاده میشوند را معرفی میکند. دانشآموزان خواهند فهمید که چگونه این تکنولوژیها پشتیبانی از ادغام مدل، فراخوانی ابزار، هماهنگی، حافظه، مدیریت کارهای کاربردی و ارتباط بین عوامل را فراهم میکنند. تمرکز بر روی انتخاب ابزارها بر اساس نیازهای پروژه به جای تکیه بر یک چارچوب است.
کاربردهای عملی سیستمهای عامل در سراسر عملیات کسبوکار، پشتیبانی مشتری، تحقیق، پردازش داده، اتوماسیون کارهای کاربردی، مدیریت محتوا و پشتیبانی تصمیمگیری بررسی شده است. دانشآموزان بررسی میکنند که چگونه عوامل خودمختار میتوانند بهره وری را بهبود ببخشند در حالی که شرایطی را که در آنها بررسی انسانی ضروری است را شناسایی میکنند.
